Short Fanfic

CHAINED LOVE (PART 7 / ENDING)



hindi padin ako sumasagot sa kanya, pero pinapakingan ko sya

narinig ko syang bumuntong hininga, pero hindi padin yun reason para lingunin ko sya

“my real name is Alvin Andrew Torres-Sonny, Alvin Torres ang gamit ko nung college kasi hindi pa ako inaadopt ni papa that time, I mean yung papa ng kapatid kong si Jessica that‘s why I used my real father‘s surname before. Andrew ang gustong pangalan ni papa para saken kaya yun ang ginamit ko ever since. he and mom died on a car accident just few years ago, ewan ko kung nabalitaan mo yun pero it was all over the news, kaya bihira ko din dalhin sasakyan ko dahil ayokong maulit yun saken especially pag ikaw ang kasama”

“it‘s true that I liked you back in college days, it‘s also true that kababata ko si Fred, pero lumipat sya sa Manila after high school, ako naman sumunod dun after college. alam kong sa Manila ka magtatrabaho kaya I chose to go there too, not realizing that Manila is too big for me to find you. inakala ko hindi na kita makikita kaya I looked for things na mapag fofocusan ko, which unfortunately is other girls, hindi ko naman sila pinaglalaruan pero I always dump one pag emotionally attached na saken, I can't love someone else if someone already occupies my heart. and then one day narinig ko ang pangalan mo kay Fred, alam nyang gusto kita, he even volunteered to help me find you, pero ang gagong yun he took you from me, well technically. nung araw na nagpunta ako sa condo nya and saw you, hindi ko alam kung anong mararamdaman ko nun, after you left the room he dared me to take you from him, nagalit ako dahil alam ko ang ugali nya na nilalaro ang mga babae, then sabi nya idudump ka nya para saken, alam kong masasaktan ka pag ginawa nya yun kaya sinuntok ko sya, I want to be selfish that day dahil finally may chance na ako sayo, pero naisip ko yung feelings mo, kaya hinayaan ko na lang kayo. I didn‘t know na itutuloy nya yung sinabi nya saken, then nakipagbalikan sya sayo for I don’t know why, gumaganti siguro sya saken, cause he know’s you’re me weakness. in short I‘m not only doing this for Jessica, I‘m doing thins cause I really love you Rain, ever since college, I may be intimidating, as you said, back then but I've always had my eyes on you, ikaw lang ang iba sa lahat ng babaeng nakilala ko, hindi mo ako itinataboy nun, you always greet me with a smile kaya kahit bad trip ako nun napapangiti mo ako, Rain you've changed my life, binigyan mo ako ng rason para magbago at ilabas kung sino talaga ako, ikaw ang dahilan bakit sa kabila ng pagiging loko loko ko, may side padin akong nagmamahal ng totoo, I owe the 'good Andrew Sonny' to you. please wag ka nang magalit saken, alam ko naguluhan ka at mahirap tangapin at intindihin na niloko kita, pero Rain believe me hindi kita niloko, please forgive me”

“pano pa ako maniniwala sayo? kung napaikot mo na ako? how can you make me believe kung ang buhay ko e punong puno na ng kasinungalingan?! Drew, how?! tell me! pano pa?! pano pa ako maniniwala sa mga sinasabi nyo, kung kayang kaya nyo din lang naman ako lokohin, ha?!” tanong ko sa kanya

lumabas ako ng kwarto at pumunta sa garden ng bahay
dito na ako nagmukmok, tumatakbo lahat ng sinabi nya sa isip ko, naguguluhan padin ako, bakit?
bakit ang sakit sa dibdib nung nalaman ko? di ba dapat matuwa ako dahil may nagmamahal saken ng totoo? pero bakit ang sakit? bakit hindi ko matangap na niloko nya ako, para ba sa sarili nyang kapakanan yun?

“Rain” narinig ko yung boses ni papa kaya agad kong pinunasan ang mga luha ko
“po?” tanong ko habang inaayos ang sarili ko

“umiiyak ka”
“hindi po pa, okay lang po ako”
“ngayon lang kita nakitang umiyak dahil sa lalake”

“wala akong alam sa nangyayari sa inyong dalawa, pero anak hindi ka iiyak kung hindi mo talaga sya mahal, at hindi kita makikitang may ganung ngiti sa labi kung hindi ka nya napapasaya talaga. kung niloko ka man nya pero may katwiran syang tama, anak para sayo yun, hindi nya gagawin yun para saktan ka, ginawa nya yun para sa ikabubuti mo at ng relasyon nyo. alam kong may nobyo ka bago sya, pero hindi mo nagawang ipakilala samen ang lalakeng yun, alam kong magiging tapat sayo si Alvin, kilala namin sya ng mama mo, dahil pagka alis mo nun para pumuntang Maynila ay napasugod sya dito, alam ko noon pa lang na sya na ang lalakeng dapat sayo. anak kung talagang mahal mo sya ipadama mo na, bihira makahanap ng tunay na pagmamahal sa maikling panahon. maikli man pero kung totoo, magtatagal ito”

umiyak ako ng umiyak hanggang sa umalis si papa sa harap ko
habang umiiyak ako, narerealize ko lahat ng ginawa ni Drew para saken
nung wala na akong maiyak pumasok na uli ako sa loob para kausapin sana si Drew

______________________________________________________________

“ma, asan na po si Drew?” tanong ko kay mama, wala kasi sya sa kwarto
“lumabas kanina eh, hindi ko alam kung saan pumunta”
“ganon po ba? sige po, salamat”
“sige” sagot ni mama saka ako pumasok uli sa loob ng kwarto

gabi na pero nakadungaw padin ako sa bintana, hinihintay kung andyan na si Drew
kanina pa ako naghihintay dito, at sobrang nag-aalala na ako!
ayan kasi Rain! drinamahan mo pang baliw ka, ayan tuloy hindi mo alam kung nasan sya!!

“magandang gabi po” narinig ko yung boses ni Drew sa labas ng kwarto
kinabahan ako bigla, pero hinihintay ko syang pumasok dito

*tok tok*

ayan na, kinakabahan na ako!!
pumasok na si Drew sa kwarto

“Rain, galit ka pa ba saken? yung mga sinabi ko nung unang beses kitang hinatid sa bahay mo, kung natatandaan mo pa, yung una sa reasons ko, I was lying then, the truth is I love you Rain. tsaka yung pang sixth, sinabi ko lang yun, front kumbaga --”

umiling ako

“anong ibig mong sabihin Rain? galit ka padin saken? maniwala ka please hindi kita --”

“okay na Drew, sorry din, masyado lang akong naguluhan, please don‘t do it again kasi di ko kaya, masakit pala pag pinagsinungalingan ka ng taong mahal mo, we‘re good now okay. anyway I was thinking, pano pag nalanta lahat ng bulaklak na ibinigay mo saken? does it mean iiwan mo na ako? sabi mo dun ‘until the last one dies, my love for you will stay. don’t throw them until they wilt okay?’ diba? tinandaan ko kaya yun!”

nakita ko sa mukha nya na naguluhan sya

“hindi mo ba nakita yung isang fake na rose dun?” tanong nya

ngayon, ako naman ang naguluhan

“fake rose?? bakit may fake rose dun? e diba, ang fake rose -- hindi nalalanta” tapos napangiti ako saka ako yumakap sa kanya

“thank you Drew” bulong ko
______________________________________________________________

natulog kaming magkatabi at nakayakap sya saken, feeling ko complete na ang pagkatao ko, OA sige, pero eto na, nararamdaman ko na yung tunay na pagmamahal na sinasabi nya, ang sarap! sobrang sarap! never kong naramdaman to kay Fred, at sobra naman akong nagpapasalamat kay Drew dahil pinadama nya saken to, pero .. sabi nya ipapadama nya lang saken ang tunay na ibig sabihin ng salitang ‘mahal’, pagkatapos kaya ng bakasyon namin na to, mawawala na sya saken? parang hindi ko kaya yun..

pagmulat ko ng mata ko, wala si Drew sa tabi ko

hala! wag mo sabihing -- waaaaaaaaaaaaaaa!!! wag! hindi ko kaya!

lumabas ako ng kwarto, pero bakit, hala asan silang lahat?

Sunday ngayon ah? dapat nandito lahat ng kapatid ko, tsaka sila mama at papa hindi umaalis pag ganitong araw

*blag!*

“aray, ano ba yun?!” tanong ko sa sarili ko nang madulas ako dahil sa pagmamadali kong maghanap sa kanila, may naapakan kasi ako pagtingin ko sa lapag, may mga petals o_O?

sinundan ko kung saan papunta hanggang makarating ako sa garden ng bahay namin

nandito silang lahat maliban kay Drew

“ma anong meron?” tanong ko
“hindi din namin alam eh, yung boypren mo may pakana nito” sagot ni mama

maya maya pa may narinig akong kanta na nagpatindig ng balahibo ko

“sir I'm a bit nervous about being here today, still not real sure what I'm going to say. so bare with me please if I take up too much of your time.”

hala!! may biglang pumasok na bata na may dalang maliit na box, oh dear ..

“see in this box is a ring for your oldest, she's my everything and all that I know is, it would be such a relief if I knew that we were on the same side. 'cause very soon I'm hoping that I”

binuksan ko yung box tapos nakita ko yung singsing, waaaaaaaaaaaaaa naiiyak na ako!

“can marry your daughter, and make her my wife. I want her to be the only girl that I love for the rest of my life, and give her the best of me till the day that I die.”

tapos lumabas na si Drew, nag gigitara sya, una nyang hinarap ang mga kapatid ko

“I'm gonna marry your princess and make her my queen. she'll be the most beautiful bride that I've ever seen. I can't wait to smile, when she walks down the aisle, on the arm of her father, on the day that I marry your daughter.”

nagumpisa nang magunahan mga luha ko dahil sa ginagawa ni Drew
tapos sunod nyang nilapitan si mama

“she's been here every step since the day that we met. scared to death to think of what would happen if she ever left. so don't you ever worry about me ever treating her bad. I've got most of the vows done so far. so bring on the better or worst, and till death do us part”

ngumiti sya habang kumakanta, weird sya talaga pero mahal ko yang weirdo na yan! ^_^

“there's no doubt in my mind it's time I'm ready to start. I swear to you with all of my heart”

tumingin sya saken saglit tapos humarap na sya kay papa

“I'm gonna marry your daughter, and make her my wife. I want her to be the only girl that I love for the rest of my life, and give her the best of me till the day that I die. I'm gonna marry your princess and make her my queen. she'll be the most beautiful bride that I've ever seen. I can't wait to smile, when she walks down the aisle, on the arm of her father, on the day that I marry your daughter.”

dahan dahan syang lumayo kay papa tapos tumingin saken

“The first time I saw her I swear I knew that I'd say I do.”

ngayon kaharap ko na sya, nakangiti sya saken, pinunasan pa nya saglit yung pisngi ko dahil kanina pa bumabaha ng luha ko

tapos saka nya itinuloy yung pagkanta nya, ako na ngayon ang kaharap nya, grabe ganito pala pakiramdam

“I'm gonna marry your daughter, and make her my wife. I want her to be the only girl that I love for the rest of my life, and give her the best of me till the day that I die. I'm gonna marry your princess and make her my queen. she'll be the most beautiful bride that I've ever seen. I can't wait to smile, when she walks down the aisle, on the arm of her father, on the day that I marry your daughter.”

buong lyrics nakatingin lang sya sa mga mata ko
at ngayon, hindi ko na naman mapigilang hindi umiyak

“will you marry me Rain Yu?”

“Drew” piyok na tawag ko sa pangalan nya grabe kasi yung iyak ko, naghahalo halo na yung emotions ko!

“Rain?” tanong nya sabay punas ng luha ko na naman

“wait lang ha?” nakita kong nagulat silang lahat sa sinabi ko, pero pinabayaan ko yun at kumaripas ako ng takbo papunta sa kwarto

kinuha ko cell phone ko saka bumalik sa garden, nagtataka sila saken

dinial ko naman ang number ni Fred

“hello babe?” sagot sa kabilang linya
“hi Fred!” malakas yung pagkakasabi ko nun kaya nagtinginan sila saken
halata sa itsura ni Drew na kinakabahan sya at natatakot sa ginagawa ko

“kamusta outing nyo?” tanong nya
“ha? outing? -- aaaah!! okay naman, nga pala Fred ..”
“hmm? what babe?”

“I‘m getting married” sagot ko sabay ngiti kay Drew

in-end ko na yung call, narinig ko pang sumisigaw si Fred sa kabilang linya, pero anong pake ko?

ibinulsa ko na yung cell phone ko tapos agad yumakap kay Drew

“I love you” bulong ko sa kanya

“mahal padin kita kahit bagong gising ka” pang aasar na sagot nya

“hala!!” ngayon ko lang narealize na hindi pa ako nakakapagbihis, ni nakapagsuklay hindi ko pa nagawa!!

tinulak ko si Drew para sana makatakbo sa kwarto ko kaso hinatak nya ako papalapit sa kanya

“I love you Rain, so much” bulong uli nya saka ako hinalikan

I smiled, then kissed back, now I know what real love is.




END

______________________________________________________________

yay! tapos na! nasiyahan naman po ba kayo sa kwento nila? xD

kinakabahan ako sa totoo lang.. haha ewan ko kasi kung nagustuhan nyo ba, or is it just a typical story you read every day? hmm 

anyway, may tanong ako.. haha xD

lalo na sa mga readers ko na nabasa na lahaaaaaattt ng gawa ko.. haha

sino pinaka nakaka in love na lalakeng bida or yung favorite nyo na leading man sa mga gawa ko? 


a) James ng Words I can't say; Lyrics I can sing
b) Matt ng Moment of Truth
c) Jay ng Ace of Hearts
d) Damon / Pedro ng Stranger by the Bridge
e) James ng My best 'boy' friend; My best 'girl' friend
f) Dustin ng Best out of Love
g) James ng An Assurance
h) Drew ng Chained Love






haha survey lang.. trip ko eh.. haha, para saken kasi silang lahat! ako kasi gumawa sa kanila, I mean nagbigay character sa kanila kaya love ko sila.. pero kayo? sino favorite nyo? xD di pwede lahat sa inyo! ako lang pwede sa choice na yun! haha selfish lang.. LOL


COMMENT PO KAYO KUNG PWEDE, OPEN NAMAN PO YAN SA NON-USER ACCOUNTS.. GAMITIN NYO NA LANG PO YUNG ANONYMOUS :D


SALAMAT po pala sa pagbabasa, naway nagustuhan nyo ang aking likha..

maraming maraming salamat po sa pagbibigay oras sa gawa ko na to, at salamat din sa saganang comments.. ^_^

Short Fanfic

CHAINED LOVE (PART 6)



“morning” bati nya saken
“good morning din, may bagyo daw, di tayo makakalabas” sabi ko
“edi dito tayo sa loob, painit tayo” sabi nyang nakangiti

*PAK!!*

“loko ka e noh! pagkatapos ng sinabi mo kagabi, ganyan ka ngayon?”
“haha, bakit? pwede naman tayo uminom ng kape para magpainit ah? ikaw Rain ah? berde ng utak mo”
“kapal mo! ikaw kaya dyan, dun ka nga, wag mo akong yakapin!” sabi ko saka pumalag sa yakap nya
“dito lang ako” sagot nya saka mas humigpit ng yakap

napapangiti talaga ako sa ginagawa ni Drew, I can’t help but compare Fred to him, he’s so sweet, down to Earth, jolly, basta! ang dami nilang pagkaka-iba, and I can say that if I’d be given the chance to choose, I’ll definitely choose Drew over Fred

“thank you” bulong ko habang nakapikit
“for what?” tanong naman nya
“I don‘t know, for everything, I guess”

kahit simpleng mga bagay lang ang ibinibigay nya saken, simpleng bagay na hindi materyal, masaya na ako
I mean, hindi ko pa talaga nararamdaman ang maging ganito kasaya when I was with Fred

______________________________________________________________

“nakakatamad naman dito sa bahay, walang magawa!” sabi ko, nawalan kasi ng kuryente dahil sa lakas ng hangin, pangalawang araw na to, sana bukas tapos na

“asan mga kapatid mo?” tanong ni Drew

“ewan, nandyan lang mga yan, si Claud baka may tinatapos na trabaho, si Shine naman baka ginagawa yung thesis nila, tas si Gelo baka nandun sa labas” sagot ko

“nasa labas bunso nyo? sa ganitong panahon?”
“weirdo yun eh”
“di ka ba nag-aalala dun?”
“nag-aalala, e kaso wala naman akong magagawa, wag kang mag-alala papasok na din yan, pustahan tayo”

“ilang taon na mga kapatid mo?”
“interview ba to?”
“di naman, nagpapalipas oras lang”
“aah, okay! si Claudine 23, si Sunshine 18, si Angelo 15”
“tas ikaw 26?”
“oo, pano mo nalaman?”
“assume lang, 27 ako eh”
“aah, e ikaw naman?”
“anong ako?”
“okay lang ba magtanong?”
“sige lang”
“asan na parents mo? anong nangyari?”

“Rain! lina kayo’t kakain na” biglang tawag ni mama samen
“opo andyan na”

“tara na daw” aya ko kay Drew
habang palabas kami, hinawakan nya yung kamay ko, kaya holding hands kami papunta sa hapag kainan

______________________________________________________________

“haaayy! finally wala nang bagyo! tara Drew pasyal tayo” aya ko sa kanya

pumayag naman sya, syempre sayang kaya yung dalawang araw na nasa bahay lang kami
kaya eto, punta dito punta dun, lakad dito lakad dun, kain kung saan saan

“nga pala, saan probinsya mo?” tanong ko sa kanya
“dito din” napatingin ako sa kanya sa sagot nya, taga dito din sila???
“weh? e bakit di mo sinasabi?”
“ngayon ka lang naman nagtanong eh” sagot naman nya
“ay sorry ah? kasalanan ko pa tuloy, taga saan kayo dito?” tanong ko pa
“dalawang bayan pa mula dito, sa …” sagot nya
“o talaga? dun ako nag-aral ng college!” sabi ko
ngumiti lang sya, tapos hinatak na naman nya ako sa kung saang kainan

“tataba naman ako sa ginagawa mo!” sermon ko sa kanya
“okay lang yan, ampayat mo kaya” sagot naman nya
“hindi ah! sexy ko kaya”

bigla nya akong hinawakan sa bewang, saka hinigit palapit sa kanya
“payat ka eh, pataba ka” sabi nya saka nagnakaw ng halik sa pisngi ko

kinikilig ako sa ginagawa nya promise!! ewan ko kung kelan nagsimula na magkaron ako ng feelings sa kanya, pero okay lang saken at hindi ko itatangi yun

______________________________________________________________

kinabukasan

“Rain! naku, isunod nyo nga ito kay Sunshine at nakalimutan nya”  utos ni mama saka inabot yung documentation ng thesis ng kapatid ko

“hala ma, aabot ba kami? e sa … pa yun!”
“kaya yan, sige na at baka umiyak ang kapatid mo dun at wala yang thesis nya”
“opo opo” nagmamadali akong magbihis para ihatid to kay Shine

“Drew, tara!” tawag ko sa kanya saka kami pumunta sa dati kong school

malayo ang byahe, pero we made it! buti na lang kabisado ko pa dito kung saan yung bawat department, kung hindi baka nakipag hanapan pa kami kay Sunshine

“thank you talaga ate, akala ko talaga katapusan ko na” sabi ni Shine habang mangiyak ngiyak na inaabot yung thesis nila

“wala yun, sige na, baka ma-late ka pa. galingan mo ha?”
“opo ate, babye kuya Drew” paalam nya saka umalis

______________________________________________________________

“I used to go here. funny cause looking back then, para akong ewan, I mean typical coed lang naman pero I was a varsity, tas I like this guy na medyo geek type, my total opposite I believe.. ewan ang weird ko din kasi napaka ingay ko nun and kilala pa ako dito dahil sa pagiging pasaway ko, pero I keep my reputation as a varsity clean ha and academically magaling din naman ako  ” kwento ko

magka holding hands kami ngayon at naglalakad lakad dito sa campus

I really can’t remember when did I start being sweet to him, did it just happen? and is it safe to say na nahuhulog na ako sa kanya? wala pang one week pero the way he makes me feel and the feelings I have towards him, parang hindi lang ngayon to eh.. I mean parang meron na dati pa.. ah basta ganun! parang matagal ko na syang kilala, when in fact kelan lang naman kami nagkita.

“punta tayo sa mga dati kong prof” aya ko sa kanya
“umm, o-okay”
“may problema ba?”
“wala naman” sagot nya

habang naglalakad kami, may kasalubong kaming lalake, and he looks so familiar

“Jacob!!” tawag ko, lumingon naman yung lalake
“Rain? Rain Yu?!” tanong naman nyang nakangiti, naalala nya din ako!

“kamusta na? at --” napatingin sya kay Drew
“ah si ano --”
“Alvin! pare! hindi kita nakilala!” bati ni Jacob kay Drew, ha??? naguguluhan ako

“Rain, di mo sinabi boyfriend mo na pala tong si Alvin!”
“Alvin?” naguguluhan talaga ako! anong Alvin?!

“oo, yung batchmate natin nun? yung naka brace tsaka dating naka salamin?! Alvin Torres yung kabarkada ko Rain! don‘t tell me hindi mo alam na sya yun? tsaka may gusto pa nga sayo to nun eh!”

“no, I didn‘t know” sagot ko sabay iling
“well now you know” sabi ni Jacob
“ay by the way I need to go, may klase pa kasi ako, I'm a professor na kasi, so see you two soon!” paalam nya saka umalis

binitawan ko yung kamay ni Drew, I mean Alvin pagkaalis ni Jacob saka ako lumakad palayo sa kanya

“Rain, wait up!” tawag nya saken

I can’t believe this! sya si Alvin Torres?! the one I mentioned to himself earlier? I used to like this guy! pero he had braces! and skinny sya, not to mention genius looking sya nun, as in with eyeglasses and books all over him, he was so intimidating kaya lumayo ako sa kanya! pero now, he’s stunning, a playboy and a buff .. I don’t know what’s happening! naguguluhan ako! so -- he’s been lying to me ever since?!

“Rain, let me explain” sabi nya saka hinawakan yung braso ko

“you lying jerk!” sigaw ko sa kanya saka ako tumakbo papuntang sakayan
sumunod sya saken, pero hindi ko sya pinapansin

hanggang sa pagdating namin sa bahay hindi ko sya kinakausap

______________________________________________________________

“Rain, gising ka na ba?” tanong nya, lumipas ang isang gabi na hindi ko sya pinapansin

hindi ako sumasagot pero oo, gising na ako, thinking bakit nya ako niloko
naguguluhan ako bakit kailangan nyang itago saken kung sino sya talaga, gulong gulo na ako!
why why why!?!

“let me explain Rain, please”






naaliw naman ako sa mga nag comment last chapter.. sana ngayon din.. :)

Short Fanfic

CHAINED LOVE (PART 5)



“ma, pasyal lang po kami” paalam ko kay mama
“sige mag ingat kayo” bilin nya

habang nasa naglalakad kami, kanina ko pa napapansin na tumutunog cp ni Drew

“di mo ba sasagutin yan?” tanong ko
“hindi” simpleng sagot nya
“baka importante” sabi ko naman
“walang importanteng tumatawag sa number na yan, puro babae lang” sabi nya, pft! yabang!
“e bat hindi mo sagutin?” tanong ko

“hindi pwedeng mahati ang attention ko sa dalawang bagay Rain, it‘s either I choose you, or I choose the call of that B over you” sagot nya

hindi na ako sumagot, and to be honest na flattered ako sa reason nya, I mean kasi pag si Fred yun usually sinasagot nya, at minsan pa nga iniiwan nya ako para dun sa kausap nya, while Drew? he dumped the caller and chose me instead.

*lub-dub lub-dub lub-dub*

oh great, here comes ‘that’ feeling again

______________________________________________________________

“ate! ate Rain!” narinig kong tawag saken, hinanap ko kung saan galing yung boses, tas nung nakita ko agad lumapit saken yung kapatid ko..

“Gelo, bakit?” ang sama kasi ng tingin nya samen
“boypren mo ate?” tanong nya
“ah, oo si kuya Drew mo”

tumango lang sya kay Drew, at ganun din naman si Drew sa kapatid ko.. tss, mga lalake talaga

“nga pala ate, sama ba kayo sa fiesta sa kabilang bayan mamaya?” tanong ng kapatid ko
“ha? meron?” tumingin ako kay Drew tapos ngumiti sya saken, weirdo talaga to e noh?

“sige sama kami mamaya”
“geh” saka umalis kapatid ko, bastos! wala man lang ‘po’

______________________________________________________________

andito na kami sa fiesta, may mga kamag-anak kami dito sa bayan na to, kaya eto.. makikilala na ng angkan si Drew.. ang ‘boyfriend’ ko DAW

“Rain, marunong bang kumanta tong boypren mo? dapat marunong to!” sabi ni tito
“po? ay, hindi ko po alam eh” saka ako tumingin kay Drew

“marunong po, pati gitara” sagot ni Drew saka inabot yung gitara na nasa gilid

“sabayan mo akong kumanta Rain, ayokong makain ng buhay dito sa inyo” bulong ni Drew habang iniistrum yung gitara

“anong kanta ba yan?” tanong ko sa kanya
“if we fall in love” sagot nya saka tumingin at ngumiti saken

napasimangot ako sa kanya, sa lahat naman ng kanta, yun pa, para kaming nagliligawan sa kantang yun eh!

“there'll be no ordinary days for you if there is someone who cares like I do you have no reasons to be sad anymore I'm always ready with a smile with just a glimpse of you” umpisa nya

“you don't have to search no more ‘cause I am someone who will love you for sure” sinabayan ko na sya

“so if we fall in love may be we'll sing this song as one
if we fall in love we can write a better song than this
if we fall in love we will have this melody in our heads
if we fall in love anywhere with you would be a better place”

nagsasalitan kami sa chorus, nakakatawa kasi ngayon na lang ako ulit kumanta, buti na lang kahit papano maganda boses ko, at in fairness kay Drew ang ganda din ng boses nya, ang lamig sa tenga..

“you can watch that movie in a different light so I'll be right there beside you, hugging you oh so tight ‘cause we'll never be so cold and empty again ‘cause I will keep on holding on and won’t let go” nakatingin lang sya saken habang kinakanta yang line na yan, para nya akong hinaharana! kinikilig ako, haha

“you don't have to search no more ‘cause I am someone who will love you for sure” sinabayan ko na sya ulit

“so if we fall in love may be we'll sing this song as one
if we fall in love we can write a better song than this
if we fall in love we will have this melody in our heads
if we fall in love anywhere with you would be a better place”

tulad kanina salitan uli kami, pero yung feeling ko kumpara kanina, parang mas excited, ewan ko kung anong nakakaexcite pero basta! hindi ko maipaliwanag, excitement ba to? o talagang ganito lang tumibok puso ko?

“feels so good when you're around. one smile from you oh I just feel so right” ako naman kumanta ng line na yan, and to be honest I mean every word

“so if we fall in love may be we'll sing this song as one
if we fall in love we can write a better song than this
if we fall in love we will have this melody in our heads
if we fall in love anywhere with you would be a better place”

sabay na kaming kumanta, every word dinadama ko, at bawat bitaw namin ng salita hindi ko alam kung alin yung boses ko dun, feeling ko kasi iisa lang yung boses namin

pagkatapos namin kumanta walang nagsasalita saming dalawa

“kiss!!” narinig kong sabi nung pinsan ko
“Shella!” sita ko sa kanya

“oo nga! kiss naman dyan!!” gatong naman ng mga kamag-anak pa naming iba
“hala! wag na! nakakahiya” sabi ko, hala ayoko! tas hindi din naman nagsasalita si Drew!!
“sus, wag na kayong mahiya” sabi pa nila

“kiss kiss kiss kiss” chant nila, shete naman oh!!
“Drew” bulong ko sabay tingin sa kanya
“kiss daw tayo sabi nila, wala akong laban sa kanila, susunod na lang ako kung ako sayo” sagot naman nya saken na nakangiti

*pak!*

“aray ah! nakakarami ka na” sabi nya pagkahampas ko sa braso nya
“sige na kiss na kayo! dali!”

bigla nyang hinawakan magkabilang pisngi ko tas ini-smack nya ako sa lips

“ay hindi ganyan boy! yung totoong halik ah!” sabi ng tito ko
“tito!! naman eh!”
“ay, parang hindi naman totoong lalake yang boypren mo, para halik lang”
“di ako papayag na tapakad dignidad ko Rain” sabi ni Drew saka ako uli siniil ng halik

*lub-dub lub-dub lub-dub*

I responded, yes I did, and it felt so damn right to do so

“o sya tama na yan at may mga bata!” bigla nilang sita samen kaya napatigil ako at namula sa hiya

nagpatuloy sila sa kantahan, kwentuhan at inuman, samantalang ako puro kain lang ng pulutan, di ko pwedeng iwan si Drew eh, mabuko pa kami

pagkatapos nila maginuman, lasing na si Drew kaya si Gelo na pinagdrive ko

pagdating sa kwarto namin, halos hindi na makatayo si Drew, di pa man din sya ayos sa pagkakahiga, medyo malakas kasi tama ng Basi

“Rain” tinawag nya ako, kaya lumapit naman ako
pag upo ko sa kama, tinitignan nya lang ang mukha ko

maya maya pa hinahalikan na naman nya ako, and when I was about to give in, he pushed me away

“I‘m sorry” sabi nya saka hinawakan yung isang side ng pisngi ko
“I may be drunk, but I still know how to respect my woman” sabi nya saka lumakad papunta sa sofa
humiga sya dun na nakatalikod saken

napangiti na lang ako, he’s the total opposite of Fred, he gives me his time, he even respects me and my family, things I never thought I’d be given from some guy

______________________________________________________________

“ma, may bagyo po ba?”
“meron pero mas malakas yung hangin kesa sayo”
“po? -- aaaahhh!! Rain! e hanggang kelan daw po ito?”
“hanggang bukas daw”
“hala, sayang naman bakasyon namin ma”
“e anong magagawa ko? mapapatigil ko ba yang ulan?”

anu ba yan, di kami makaka pasyal ni Drew
bumalik na lang ako sa kwarto ko, tulog padin si Drew kaya eto nakatingin na lang ako sa kisame
di ko kasi kita sa labas, pag binuksan ko yung bintana baka pumasok yung tubig dito

pumikit na lang ako para matulog uli, pero habang hinihintay kong makatulog ako, biglang may mainit na yumakap saken, pagdilat ko, katabi ko na si Drew










ANG TAMAD NYO MAG COMMENT!! HMP.. haha

Short Fanfic

CHAINED LOVE (PART 4)



“wag kang maniwala dyan, nilagay nya kaya sa vase lahat, inutusan pa nya yung mga empleyado para lang tulungan sya” singit bigla ni Mica

“Mica!” pinanlakihan ko sya ng mata saka ko nakita na tumawa si Drew
“bwiset, magsama nga kayong dalawa dyan!” sabi ko nung may pumara nang bus sa harap namin

agad akong umupo, tas nakita ko silang kakasakay lang din sa bus
itinulak ni Mica si Drew para umupo sa tabi ko, tapos sya dun sa kabilang side

“Drew wag mo akong paglaruan pwede?” bulong ko sa kanya
“Rain, di kita pinaglalaruan”

“pwede ba?! saan ka nakakita ng lalakeng nagmamahal DAW ng totoo tapos ang rason nya e para layuan yung boyfriend nung babae para sa kapatid, that I just so weird Drew! walang maniniwala sayo!” mahina, pero madiin kong pagkakasabi

“look, pretend that we just met and --”
“pretend that we just met? tapos mahal mo na? is that what you want me to think? mas lalong hindi kapani paniwalang mahal mo ako, kaya please, stop this nonsense” sagot ko saka ako humarap sa labas

“okay fine, let‘s start from the freaking beginning” sabi nya
“what now?” tanong ko

“hi miss, I‘m Andrew Sonny, I would like to be your friend and hang out with you. can I?” sabi nya
nanlisik mata ko sa kanya, “weirdo” bulong ko

“work with me” bulong din nya
“fine! I‘m Rain Yu, and yeah sure whatever you can hang out with me and be my friend, just leave me alone, okay?”

“then how am I suppose to hang out with you if you want me to leave you alone?” painosente nyang tanong
nilingon ko sya tapos nag kibit balikat ako

“tsk, Rain naman eh”
“fine Drew! fine! let‘s get this over with, I promise to be nice na, just give me a peace and quiet ride home, pinagtitinginan na tayo eh!” sagot ko sa kanya, for goodness sake, ilang minutes pa kasi ang byahe namin

______________________________________________________________

“bye Rain and Drew” paalam ni Mica nung nasa tapat na kami ng bahay ko, sa bandang looban pa kasi yung kanila

“o ikaw? hindi ka pa uuwi?” tanong ko naman kay Drew
“nope, so can I come in?”

umirap ako, kapal ng mukha mo ah? feel at home lang?

“anong oras na kaya” sagot ko naman, mag e-eleven na po kasi

“edi dito na ako matutulog, malayo pa kaya bahay namin, 1 and a half hour pa ang byahe, yun eh kung lumilipad yung sasakyan, e pano kung hindi? pano kung kasing kupad ng pagong? edi dalawang oras pa yun mahigit, tapos looban pa yung bahay namin tas wala nang tricycle papasok, maglalakad ako, e pano kung pundido yung poste ng kantong dadaanan ko? tas may biglang sumunod saken na tatlong lalake? tapos hold up-in nila ako? kaso wala akong maibibigay dahil wala naman talaga, tapos dahil wala silang mapapala saken, papatayin na lang nila ako? pano na yung puso ko?! pano ka na?! Rain, maaatim mo ba yun!?!”

“are you serious with your story Drew? I mean seriously? just to sleep here?”

ngumiti sya saka dirediretsong pumunta sa pinto ng bahay

“kainis naman tong tsk!” bulong ko habang nakasunod na sa kanya

pagpasok namin agad syang humiga sa sofa, ako naman dumiretso sa kwarto ko at nagbihis
nilabasan ko sya ng kumot at unan nya

“Rain” tawag nyang ikina-kaba ko, seryoso na naman kasi yung boses nya.
promise para talaga syang bipolar, one minute jolly sya, the next biglang seryoso

“bakit?” tanong ko
“naaalala mo ba nung sinuntok ko si Fred sa condo nya nun?”
“oo naman, di ko makakalimutan yung araw na yun noh, sinugod ako ni Ashley eh” sagot ko

“alam mo ba ang dahilan bakit ko sinuntok si Fred nun?”
“no, bakit nga ba?” tanong ko saka umupo sa isang couch

“well ..” bigla nyang pinutol yung sasabihin nya, yung expression pa na hindi nya alam kung saan maguumpisa

“what?” tanong ko
“let‘s just say that he planned on dumping you that day, just to make fun of you” sabi nya

and to be honest, I feel nothing

“what do you want me to do then?” tanong ko

“Rain, are you not getting what I‘m saying? he planned what happened that night, he met up with Ashley told her that they can‘t go to his condo, Ashley got suspicious then went to the condo to see you and the rest is history, Rain, his playing with you, and you‘re letting him do it”

“how am I suppose to react to that?” tanong ko, namamanhid na ba ako? o…

“oh .. for the love of .. get mad! break up with that shit! Rain, you‘re too emotionless!”

“Drew, you‘re just saying that”
“I‘m not just ‘saying that’ to get you off his sleeve, well actually yeah but Rain believe me”
“I don‘t know Drew, I think I‘ve been living a world of lie”

“okay, take a week of vacation with me, I‘ll make you forget about him within that week, if you‘re not going to forget about him then I‘ll be the one to let you go, is that fine with you?”

“I can‘t just leave my work”
“you can, and you will, you‘ll file a vacation leave first thing tomorrow morning, okay?”
“but how about Fred?”

“makikipag pustahan ako sayo, sabihin mo lang na may outing ang company nyo for a week, maniniwala yun, and he will not bug you for that long.. deal?”

“fine fine, sige na. anyway you know what? nagtataka ako sa sarili ko why I trust someone like you, I mean once or twice pa lang naman kita nakausap, pero why do I get this feeling na kilala na kita noon pa, and I can trust you? and now that I think of it, may kamukha kang kilala ko, pero I don‘t know where he is na”

nag kibit balikat lang si Drew sa haba ng sinabi ko, what do I expect, anyway

“tulog na tayo, maaga pa akong papasok bukas”
“sure, sa makalawa na tayo aalis ha?” he said

tumango na lang ako, alam ko naman kasing ma-aapprove din agad yung leave ko, hindi ko pa kasi nagagamit mga yun, so ..

______________________________________________________________

“san tayo pupunta Drew?”
“where are your parents?” tanong naman nya
“nasa Vigan, bakit? dun ba tayo?” tanong ko with excitement, syempre antagal ko nang hindi umuuwi dun noh tsaka miss na miss ko na din sila mama at papa!

“if that‘s where you want, then dun tayo” sagot nya saken
“really? oh my gosh Drew! thank you thank you thank you!!”

______________________________________________________________

“Rain, sino ba ang lalakeng ito‘t ka gwapo naman” sabi ni mama
“maaaaaaaa!” sita ko sa kanya, medyo kanina pa kami dumating pero ngayon lang kasi dumating sila mama galing sa bayan

“ay, ako po si Andrew, boyfriend ng anak nyo” pakilala naman ni Drew

*pak!*

“aray!” inda ni Drew, hinampas ko kasi sa balikat, magpakilala ba na BF ko?! FYI sa kanya si Fred padin BF ko noh!

“a-aray ma!!” inda ko naman nang bigla akong kurutin ni mama sa tagiliran

“kayong mga bata kayo! at lalo ka na Rain! hindi kita tinuruan na manakit ng tao” sermon ni mama
“sorry po” sabay naming sabi ni Drew

“hala pumasok na kayo” sabi ni mama, nagmano naman ako kay papa saka nya tinignan si Drew

“ay pa, boyfriend ko po” pakilala ko sa kanya
“sya pa lang ang lalakeng ipinapakilala mo samen” sabi ni papa sabay pasok na din sa bahay
dito kasi kami ni Drew naghintay sa balkon ng bahay

tahimik lang si papa, pero nakakatakot pag nagagalit, dun ako nadisiplina, pero ewan ba! bakit hindi nila ako nadisiplina pagdating sa pagmamahal!

pag pasok namin, nakita ko yung dalawa kong nakababatang kapatid, sila Claudine at Sunshine, kung mapapansin nyo galing talaga sa mga nakikita sa langit ang pangalan naming magkakapatid, at ako nga pala ang panganay, may bunso kaming lalake si Angelo

______________________________________________________________

Short Fanfic

CHAINED LOVE (PART 3)



“huh, ako pa ang tinanong, gusto mo maramdaman ang tunay na pagmamahal?” tanong nya na may paghahamon pero pinili ko ang hwag sumagot

“be my girlfriend” sabi nya bigla, at seryoso pa sya sa tono nya
“what?!”
“you don’t know the true feeling of love, so I‘ll let you feel it”
“huh, pano mo ipapadama saken kung hamon lang tong ginagawa natin?”
“I won‘t be playing” seryosong sabi nya
“you‘re crazy Drew” sabi ko sabay bukas ng pinto ng passenger seat

“oh no, you‘re not going anywhere” sabi nya saka hinatak ako pabalik
“what makes you think that I would stay h--”

*lub-dub lub-dub lub-dub*

mabagal at dinig na dinig ko yung kabog ng puso ko
this is a new feeling for me, at medyo nadadala ako to be honest

after a few seconds, I was surprised to my reaction, I’m kissing him back!
I felt a little smirk formed on his lips when I responded

itinulak ko sya, and I gasped for air
“well that was --”
“oh shut up! just drive!” bulyaw ko sa kanya bigla
“yes ma‘am” masigla nyang sabi na akala mo e jumakpot sa kung saan

______________________________________________________________

“why are you doing all this?” basag ko sa katahimikan naming dalawa
“I told you last night, I‘m doing this for my sister”
“that‘s it?”
“what do you mean ‘that’s it?’ ?”
“I mean, there‘s no other catch to this? you‘re just doing this for your sister?”
“yup” simpleng sagot nya
“then, you must really love her, don‘t you?” tanong ko uli

“nope, I actually hate her but since she‘s the only one I‘ve got, what the heck, why not make her happy I thought, so here I am”

napatango lang ako sa sagot nya, he is definitely weird I tell you

bumaba ako sa kotse nya nang makapag park na sya sa parking lot ng office building namin

“thanks for the ride Drew” sabi ko saka nag wave sa kanya
“sure no prob, and by the way I take that ‘kiss back’ as a yes to ‘be my girlfriend’ a while ago” saka sya tumawa at itinaas na uli yung windshield nya sa passenger seat

“what?! no!! DREW!!!” sigaw ko habang papaalis sya, nakakahiya dahil umalingawngaw yung boses ko. tsk

“ligawan mo muna ako noh, swerte mo lang ah” bulong ko habang natatawang papasok sa elevator

______________________________________________________________

“Rain, tara lunch na tayo” aya saken ni Mica
“o sige, ayusin ko lang tong table ko”

“uh, Rain excuse me, may delivery boy na naghahanap sayo, nasa labas” biglang sulpot ni Betty sa pinto ng office ko

“ha? ako? o sige, salamat, lalabas na”

“hala, oh my gosh Rain! lika na, labas ka na dali!!!” impit na sabi ni Mica na nakatingin sa labas
“bakit ba?” tanong ko sa kanya sabay sunod ng tingin sa tinitignan nilang lahat

“a-a- a-no yan???” nauutal kong tanong, bakit ang daming bulaklak naman?!
“kayo po ba si miss Rain? delivery po” sabi nung delivery boy
“sigurado po ba kayong para saken yan?? baka sa ibang Rain yan”
“miss Rain Yu po ba kayo?”
“ako nga, pero sino naman magbibigay saken ng ganyan kadami at kagagandang bulaklak??”
“boyfriend nyo daw po”

nanlaki mata ko sa sinabi ni kuya
boyfriend?? si Fred??!! weeeehhh?? parang imposible!!

“talaga?! galing sa boyfriend ko to?” tanong ko pa uli
“opo ma‘am, eto po yung card oh” sagot nya sabay abot ng medyo medium size na card saken

kukunin ko na sana yung card kaso biglang hinablot ni Mica saken

“hala! Mica naman eh!”
“ako na magbabasa! tignan mo na lang muna yung mga bulaklak!” sabi nya saka binuksan yung card

“Mica!”
“hep! hep!” pigil nya saken habang inilalayo yung card

“diba gusto nating marinig lahat kung ano yung nakalagay dito sa card?!!” malakas nyang tanong sa mga katrabaho pa namin

sumang-ayon naman ang mga loko loko! mga tsismoso at tsismosa!

“eto na ay teka, havey ba ito?! haha, ehem ‘have you seen the flowers? are they beautiful? until the last one dies, my love for you will stay. don’t throw them until they wilt okay? I’ll pick you up by 8:30. with all love for you, Drew’”

“Drew?!” tanong ko sabay hablot nung card kay Mica, hala!! seryoso ba yun??

“ay, e pano kung nadeado lahat yan, wiz na din ang boylet mo friend?”
“yaan mo sya, teka nga ..” sita ko habang binabasa yung card
narinig kong magbulungan mga katrabaho namin

“Drew?.. hmm.. Drew, Drew, Drew.. yan ba yung lalake kagabi friend?” biglang siko saken ni Mica
“ha? a- ano.. oo sya nga”
“whoeh?! kayo na?! bakit ang bilis? matagal mo na ba syang kilala?? anyway, finally! makaka move on ka na din kay Fred! congrats BFF!” sabi nya habang naglalakad kami papuntang canteen

“tumigil ka nga Mica, para sabihin ko sayo, kami uli ni Fred noh”
“ano?!! kelan pa? anak ka talaga ng sandamukal na -- , e sino yang si Drew?!”
“kagabi pa kami nagkabalikan, at yang si Drew? pinagtitripan lang ako nyan” sagot ko sa kanya

“teh, kung ang lalake pinagtitripan ka, hindi ganyan kadaming flowers ang ipapadala nya, hindi ganun ka korni ang ilalagay nya sa card, at lalong hindi mage effort yan na sunduin ka mamaya! friend, yang si Drew na lang ang iharap mo kila tito at tita, sigurado ako pasado yan sa kanila”

“idinamay mo pa mga nananahimik kong magulang, nasa probinsya na nga eh, baliw ka talaga”
“tsk, iniiba mo naman usapan eh”
“wala yan, syempre uutuin lang ako nyan sa umpisa para mahulog ako tapos --”

“yan naiisip mo kay Drew, pero kay Fred hindi mo naiisip yan? my gosh! pwede switch places na lang sila?”

“tsk! tantanan mo ako Mica ha”
“ako ang tantanan mo dyan sa kabaliwan mo Rain! open your eyes!!!”
“open my eyes? bakit nakapikit ba ako? di naman ah?” saka ko nilakihan dilat ng mata ko
“pu---” narinig kong nag cuss si Mica

______________________________________________________________

palabas na kami ng opisina ni Mica

“oi Rain, diba sabi ni Drew sunduin ka daw nya ng 8:30? 9:30 na! ang sama mo talaga”
“anong ang sama ko? kasalanan ko bang may meeting??”
“edi sana tinext mo man lang yung tao”
“hindi ko alam number nya noh”
“tsk tsk, minsan na nga lang may mag appreciate sayong ibang tao maliban saken tapos ginaganyan mo pa?”

umiling na lang ako, alam kong talo ako sa usapan na to, e hindi ko din naman talaga kasi kasalanan eh
nagpatawag ng meeting, so hindi ko kasalanan na malate ng uwi

maya-maya pa ..

“Rain!”
“ay kamote” nagulat ako nung may biglang humawak sa magkabilang balikat ko
kasi naman! gabing gabi naman mangulat! malay ko kung snatcher o ano!

“ano ba Drew?! papatayin mo ba ako sa atake sa puso?!”
“may sakit ka sa puso?? di bale, pag pumasok na ako dyan, papalayasin ko yung sakit para gumaling ka na”
“aha - ha - ha” pagak akong tumawa sa kanya, korni kasi!
samantalang narinig kong tumawa si Mica, magsama kaya sila, parehong baliw

“tsk, to naman pinapatawa ka lang eh”
“hindi ako natatawa” sagot ko sa kanya
“seryoso ka bang may sakit ka sa puso?”
“wala! uto-uto ka kasi! kaya ambilis mong mapaniwala”
“aray naman, hindi naman ako uto-uto” sagot nya saken, ibang iba sya sa Drew na kausap ko kagabi, bipolar kaya tong si Andrew?? o_O

“ano ba? bakit ka ba nandito?” tanong ko, sunod kasi sya ng sunod samin ni Mica habang naglalakad papuntang sakayan

“sabi ko sunduin kita ng 8:30 diba?”
“9:35 na, bat nandito ka pa?”
“pababayaan ba kitang umuwi ng ganitong oras? syempre hindi noh! ihahatid kita”

nilingon ko sya
“ihahatid mo ako? e asan ang kotse mo?”
“wala, iniwan ko ayaw naman kita masyado i-spoil-in, nga pala asan na yung mga bulaklak?”
“sinunog ko na lahat”
“ano?!”

Short Fanfic

CHAINED LOVE (PART 2)



“Rain, tara gimik!” aya ni Mica saken
“sige tara”
“wow! ang bilis mong mapapayag ngayon ah?”

kibit balikat lang ang sagot ko kay Mica
ayoko naman talaga gumimik
sasama lang ako para sa alak, depressed pa ako noh kaya alak muna ang best friend ko

______________________________________________________________


nasa counter ako ng bar, dito na ako tumambay tutal wala naman akong balak sumayaw

pagtingin ko sa kaliwa I saw two people kissing, tss flirts nasa ibabaw pa yung babae
pagtingin ko sa kanan, aligaga akong napatayo at lumakad pakaliwa

bakit kasi andito si Fred?? di ba dapat kasama nya si Ashley??

hindi sa ayaw ko na syang makita, gusto ko pa nga syang balikan ako eh, pero kasi hindi pa ako handang humarap sa kanya ngayon, pano kung sumbatan nya ako sa nangyari sa anak nila ni Ashley? (__ __ “)

di ko naman sinasadya yun eh

pagharap ko sa dinadaanan ko

*blag!*

“whoa! oh my gosh! you bitch! tumingin ka nga sa dinadaanan mo!” bulyaw nung babae saken
“sorry” sabi ko, pero natapunan ako ng drinks nya, ang malas naman at naka white ako! tapos red yung drinks nya!! nakaka -- iiii!!!

“tanga naman kasi! alam mong madaming --”
“oh shut up! hindi lang ikaw argabyado dito pwede ba?!” biglang sulpot ni Mica
“Mica, tama na”
“urgh! bunch of bitches” sabi nung babae
“huh, spell bitch nga??”
“why would I --”
“eeeeennngggghh!! wrong! bitch is spelled Y-O-U!!” sagot ni Mica saka ako hinatak pabalik sa pwesto ko kanina

“Rain, is that you?” biglang lapit ni Fred samin habang pinupunasan ko yung damit ko
“uhh, Fred” nasabi ko na lang
“sino kasama mo? I didn‘t know you go here”
“ah, kasama ko si Mica --”
“and me Dude” singit nung lalake sa likod namin ni Mica na ikinalingon ko

“Drew?” sabay na sabi namin ni Fred
“yup, I‘m with this girls so alis na kami ha?” saka nya kami inakbayan ni Mica at ginaya palabas

nung nasa labas na kami, tinangal ni Drew yung mga kamay nya sa balikat namin ni Mica

“hindi ko alam na magkakilala pala kayo” sabi ko sa kanilang dalawa
“huh? hindi ko kaya sya kilala!” agad na sabi ni Mica
“ha? e Drew, bakit -- ?”

“see you next time Rain, and save the ‘thank you’ ‘til then” sabi ni Drew saka sumakay sa kotse nya at umalis

ano bang thank you ang sinasabi nya? well sabagay dapat nga naman akong mag thank you dahil hmmm, bakit nga ba? dapat nga ata mainis ako, kasi yung una nun sinuntok nya si Fred tapos kanina inilayo nya uli ako kay  Fred e gusto ko ngang makausap yung tao, sobrang miss ko na kasi sya.. hay.

naglalakad kami ni Mica papuntang sakayan nang biglang may mag park na sasakyan sa harap namin

“on second thought, can I give you two a ride?” tanong nung lalake sa loob, nung sinilip ko
“Drew?!”
“yep, hop in” sabi nya

nagtinginan muna kami ni Mica bago sumakay

“where do you guys live?” tanong nya

______________________________________________________________

una naming ibinaba si Mica, tapos halos kasunod na lang din naman bahay ko pero biglang binilisan ni Drew yung takbo ng kotse nya kaya lumampas kami hanggang sa mag dire-diretso na sa highway

“Drew, lampas ka na” sabi ko
“I just want to warn you on things Rain, andito lang ako para sayo” saka nya iniliko pabalik sa bahay ko

“Andrew, ano yung --”
“gusto mo bang magusap tayo? hindi pa naman ubos ang gas ko, we can still go somewhere”
“sige, magtatanong ako” sagot ko saka nya pinaandar yung kotse nya

“you don‘t need to ask dahil hindi din naman ako sasagot” sabi nya
“then why did you --”
“I‘ll tell you everything you need to know”

“first of all, I‘m not doing this cause I like you or anything so don‘t get me wrong. second, one of the reason I‘m doing this is cause you’re the first girl I met sa koleksyon ni Fred. third, I don‘t want to see a girl crying lalo na‘t I already know you, well basically. fourth, kababata ko si Fred kaya alam ko lahat ng katarantaduhan nya sa katawan. fifth, you heard me right ‘KOLEKSYON’ so don‘t think that kayo lang ni Ashley ang nasa buhay ng tarantadong yun, ang tunay nyang girlfriend ay ang kapatid kong si Jessica which unfortunately is nasa US and I‘m doing all this shit for her dahil sya na lang ang nag-iisang pamilya ko, masyado na kayong madami sa buhay ni Fred kaya ibabawas na kita sa bilang. sixth, you are not my type at ayaw din kitang idagdag sa koleksyon ko just to make things clear again, at hindi ikaw yung tipo na isinasama sa koleksyon ng tulad ko, call me a womanizer or a play boy if you want, I‘ll admit it. seventh, don‘t be surprised kung bigla na lang akong sumusulpot, call me effin‘ weirdo pero kailangan kong bantayan ang kilos mo at ni Fred nang hindi nya nalalaman. eighth, get used to me, sometimes I’m a cool and funny guy, but most of the time I’m a professional shit, got it? ninth, don’t get me wrong sa mga moves ko, I know what I’m doing, okay? and lastly, ilalayo at ilalayo kita kay Fred as much as possible, and don’t ask why, I think you already get my point about that, so I guess that‘s all, clear? and if you‘re wonderin‘ about the scene sa club kanina, well I was the guy beside you at the counter, the one kissing a random chic? you didn‘t even notice me with all of those alcoholic shit you chug in” mahabang litanya nya

tumango lang ako sa lahat ng sinabi nya

“good, so you wanna go for a coffee?” tanong na naman nya
“okay, ako na magbabayad”
“fine with me” sagot nya, tsk hindi ka gentleman!

“tara sa loob” sabi nya nung nakapark na sya sa isang coffee shop
“ehem, umm hindi ba pwedeng to go na lang?”
“why? coffee‘s enjoyed better if -- oohh” napatigil sya sa sinasabi nya nung mapatingin sya sa damit ko

tinangal nya yung vest nya saka ibinigay saken
“this should cover that” sabi nya saka lumabas ng kotse at pumunta sa side ng pinto ko

isinuot ko naman yung vest na ibinigay nya at natakpan nga naman yung mantsa sa damit ko, it actually looks good on me??? o_O

pagkatapos namin mag coffee ihinatid na nya ako sa bahay ko

nagulat ako nung pagdating namin, nasa labas si Fred

“hindi na ako bababa, magusap kayo pero tandaan mo lahat ng sinabi ko sayo Rain”
“sige salamat Drew”
“sure, ‘til next time”

pagbaba ko, tumayo si Fred mula dun sa gutter ng kalsada

“Rain, anong ginagawa mo kasama si Andrew?”
“ah, wala just hanging out with him.. masama ba?”
“yes” napataas kilay ko sa sagot nya
“huh? and why is that?”
“cause you‘re my girlfriend?” sagot nya sabay dahan dahan akong hinalikan

“you know that I love you right? kaya ipagdadamot kita kahit sino pa yan”
kinikilabutan ako!! well in a good way

“are we okay now?” tanong nya, di ba dapat ako ang magtanong nun?
“but Fred, what about Ashley”
“forget about the past my dear” saka nya inayos yung buhok ko at hinalikan uli ako

wala na akong sinabi, yumakap na lang ako sa kanya
tanga na kung tanga, mahal ko sya okay!
alam kong hindi nyo maiintindihan, pero basta! ganito talaga magmahal

______________________________________________________________

kinabukasan papasok na ako sa trabaho nang makita ko yung kotse ni Andrew

*beep! beep!*

bumaba sya at nilapitan ako

“Drew anong --” hinawakan nya yung braso ko tapos

he dragged me!
tapos ipinasok nya ako sa kotse nya

“Rain!! for goodness sake! ano bang nasa isip mo?! ipinaliwanag ko na sayo lahat diba?!”
“hindi mo ako maiintindihan Drew! mahal ko si Fred kaya --”
“pusang gala, alam mo ba talaga kung anong ibig sabihin ng salitang ‘Mahal’ ha?!”
“at sa tingin mo alam mo kung ano?” balik ko sa kanya

Short Fanfic

Disclaimer: ang likhang ito ay pawang kathang isip lamang, ang mga bagay o pangyayari na mababasa ay purong nangaling sa imahinasyon ng may akda. kung may nangyari o mangyari sa totoong buhay ay hindi na ito hawak ng may akda. ang mga tauhan na gaganap sa mga karakter ay gagamitin lamang upang bigyan buhay ang mga karakter sa istorya. 




Happy 16th monthsary Jaevon Gems! more more more months, years and blessings to come!


at happy 1st anniversary naman saken as a writer!! ^_^
ang saya ko lang dahil naka 4 na full length FF na ako, 3 one shot at 1 tong short FF.. isipin nyo yun isang taon lang.. haha, achievement na para saken as a writer yun ;)




pinaghandaan ko ang short FF na to, kaya sana magustuhan nyo! :)


tatakbo sya sa loob lang ng isang lingo.. as in ngayon ang start matatapos sa Saturdaay, deal? :) tapos ko na kasi isulat.. hehe, anyway.. eto na po.. 




CHAINED LOVE (PART 1)


______________________________________________________________

he is kissing me, but there’s this hard pounding in my chest.
lumayo ako at napahawak sa dibdib ko, masakit. sobra

“bakit?” tanong nya
“wala, masakit lang” sagot ko pero hindi ko padin binibitiwan dibdib ko
“ayos ka lang ba?”
“oo, okay lang ako”
“kung ganun, pwede na akong umalis?” kumirot na naman puso ko sa sinabi nya
tumago lang ako, saka nya ako hinalikan sa noo

“ako na lang mag tetext o tatawag sayo ha? baka mahuli ako ng gf ko eh” sabi nya at tuluyan nang umalis

ako si Rain Yu, nagmahal lang naman ako. pero ang sakit kasi dalawa kami sa puso nya. hindi alam nung isa, kaya ang papel ko sa relation nila? -- ‘Kabet’

alam kong mali, pero wala akong magawa! umiral ang katangahan ko sa isang katulad nya.
matalino naman ako eh, honor student nung nag-aaral pa, mataas din ang posisyon ko bilang isang mang-gagawa, pero bakit nung puso ko na ang nasalita lahat ng alam ng utak ko nabale wala?

______________________________________________________________

“Rain ano ba? lagi na lang bang ganyan?”
“ano?”
“ano ba?! wag mo ngang gawing tanga yang sarili mo! hindi lang si Fred ang lalake sa mundo!”
“pero sya lang kilala ng puso ko”

“pusang galang puso yan Rain! wag laging puso ang pairalin! may utak ka! pairalin mo din yan dahil yan ang mas nakakaintindi ng mga nangyayari sa paligid, alam nyan ang tama at mali, hindi tulad ng puso! puro pump lang ng dugo alam nyan!” sermon ni Mica, ang best friend ko

“Mica --”
“Rain, nag-aalala lang ako para sayo. pano kung malaman ng GF ni Fred na dalawa kayo? pano kung sugurin ka ng babaeng yun bigla? ano na lang gagawin mo?”

“edi kakausapin ko sya”
“tanga ka talaga! hindi nadadala sa usapan ang mga ganung bagay, Rain parang awa mo na! hiwalayan mo na yang si Fred! ihahanap kita ng iba, please lang.”

bumuntong hininga ako, ayokong hiwalayan si Fred eh. pero nahihirapan din ako sa sitwasyon namin
sabi naman kasi nya mahal nya ako

nakita kong umiling si Mica at itinuloy na lang ang pagluluto nya

______________________________________________________________

“Fred --”
“I love you” mabilis na sabi nya sabay halik sa pisngi ko

pakla akong ngumiti sa ginawa nya
alam ko mahal ko sya, pero hindi ko alam kung mahal nya ba talaga ako
sabi nya oo, mahirap intindihin dahil hindi ko alam kung papaniwalaan ko ba talaga

manhid? alam ko hindi pa ako manhid, dahil nasasaktan pa ako
pero ngayong iniisip ko na, ako lang ba talaga ang nasasaktan?
pano kaya si Ashley? pano kung malaman nyang dalawa kami sa buhay ni Fred?
pano kung hindi nya matangap na dalawa kami? sinong pipiliin ni Fred samin?

napatingin ako sa kanya

“baket?” tanong nya
umiling lang ako tapos ngumiti sa kanya saka ko isinandal ulo ko sa balikat nya
gusto kong matulog, at gusto ko pag dilat ko maayos na ang lahat.. pero alam ko, imposible yun

narinig kong tumunog yung cell phone ni Fred, naramdaman ko din na dinampot nya yun at binasa

“si Ashley?” tanong ko
umiling sya

“andyan na si Andrew” sabi nya saka tumayo
andito kami sa condo nya ngayon, at may bisita pala sya? nakakahiya naman, inayos ko na lang sarili ko

binuksan ni Fred yung pinto saka bumungad yung sinasabi nyang si Andrew daw

nag-apir sila tapos pinapasok ni Fred yung kaibigan nya

“o pare, may kasama ka pala dito.. di ba ako wrong timing?” tanong nya
“hindi ayos lang yan” sagot ni Fred, aray ko na naman

“hi, I‘m Drew” sabi nya saka inabot kamay nya saken
“Rain” sagot ko naman saka nakipagkamay sa kanya
“weh? Rain pangalan mo? Sonny apelido ko!” sabi nya habang nakangiti
“o ngayon? anong gusto mong iparating nyan?” singit naman ni Fred
“wala, masama ba pre?” tanong ni Andrew na naka ngiti
umiling lang si Fred saka inakbayan ang huli

sa totoo lang, nagsaya ang kalooban ko sa simpleng sinabi ni Fred na yun..
feeling ko kasi ipinagdadamot nya ako

“Rain sa kwarto ka muna, may paguusapan lang kami ni Andrew”
“ganun ba, sige..” tumayo ako tapos pumunta sa kwarto

pagpasok ko binuksan ko na yung T.V

kanina pa sila naguusap at inaantok na ako, humiga ako sa kama tapos --

*blag!*

tumakbo ako palabas, at ang unang bumungad saken ay ang basag na center table, nakatayong si Andrew at nakapaupong si Fred

“anong nangyari?” una kong tanong
“Drew anong ginawa mo kay Fred!” tapos lumapit ako
“you‘ll thank me about this someday. trust me” sabi nya saka nya inalok yung kamay nya kay Fred

kinuha ni Fred yung kamay ni Andrew saka tumayo
pinagpag lang ni Fred yung damit nya, hindi sya gumanti o ano man
nagtataka ako sa ikinikilos nilang dalawa, hindi ko pa lubos na kilala si Drew
pero sa mga tingin nya, may kakaibang ibig sabihin eh

“ayos ka lang ba?” tanong ko kay Fred
tumango lang sya, simula kanina hindi pa sya nagsasalita, nagpapalitan lang sila ng tingin ni Drew

“sige Pre, alis na ako. Rain”
“sige, ingat” sagot ko

“Fred anong nangyari?” tanong ko nung wala na si Andrew
“wala, alis na din ako Rain. dito ka na matulog”
“ha? pero bakit?”
“basta” saka sya lumakad palabas

mag dadalawang oras na silang wala
papunta na sana ako sa kwarto nang biglang bumukas yung pinto

nanlaki ang mata ko nang makita ko si Ashley na pumasok

“malandi kang gaga ka!!” sigaw nya sabay sabunot saken
hindi ko alam gagawin ko kaya itinulak ko sya para makawala

binalikan nya ako at pinagsasampal

“Ashley!!” narinig ko yung boses ni Fred, at dahil dun nagumpisa na akong maiyak

“mang-aagaw kang walanghiya ka!” sabi ni Ashley habang sinasaktan nya ako

hindi naman ako gumaganti kanina, pero nung marinig ko si Fred may kung anong nagsabi saken na itulak ko si Ashley , medyo malakas ang pagkakatulak ko sa kanya kaya dumausdos sya sa sahig

“aaaaaaaaaaaahhh!!” inda ni Ashley pagkaupo nya, bakas sa boses nya yung sakit
nanlamig ang buong katawan ko sa nakita kong dugo sa hita nya

“Fred .. ang .. baby ko” mahina nyang sabi, pero dinig na dinig ko yun
natigagal ako sa kinatatayuan ko hangang sa mawalan ng malay si Ashley
agad naman syang binuhat ni Fred at umalis sa condo

naiwan akong nakatayo, at nang mag sink in saken lahat ng nangyari napaupo na lang ako at napahagulgol

______________________________________________________________

lumipas ang dalawang lingo

may dumating na mga pulis sa bahay, may krimen daw akong ginawa dahil nakunan si Ashley
pero pagkalipas ng dalawang araw, inatras din nila ang kaso
nakuhaan kasi ng camera ng hotel yung nangyari

pumasok si Ashley sa condo tapos sya ang naunang nanakit at ang ginawa ko lang daw ay self defense

simula din ng insidenteng yun, hindi na nagpakita si Fred saken, at hindi pa naman ako ganun katanga para umasa na babalik pa sya saken, well oo umaasa padin, pero sa nangyari alam kong malabo nang bumalik pa yun

______________________________________________________________

isang gabi …









who's who?


well, Devon is Rain Yu


James? ;]


di ko kayo pipilitin mag comment, pero it will sure be appreciated if you would :) thank you